ਗਜ਼ਲ ਨੇਕ ਸਲ੍ਹਾਹ - ਬੇਅੰਤ ਬਰਾੜ ‘ਮਣੀ ’

                   ਮੇਰੇ ਆਸਾਂ ਵਾਲੇ ਬਿਰਖ ਦੀ ਛਾਂ ਨੂੰ ,
                   ਦੋ-ਰਾਹੇ ਪਾਉਣ ਬਾਰੇ ਨਾਂ ਸੋਚ੍ਹ।
                   ਚਾਨਣ ਦੇ ਅਸੀ ਜਾਏ ਹਾਂ ,
                   ਪਰਛਾਵਾਂ ਸਾਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ।
                   ਕਈ ਪੜ੍ਹ ਲੈਂਦੇ ਮੇਰੇ ਹਿਜ਼ਰਾਂ ਨੂੰ,
                   ਕਈ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੇ।
                   ਕਈ ਆਪਣਿਆਂ ਵਰਗੇ ਬੇਗਾਨੇ ,
                   ਸਿਰਨਾਵਾਂ  ਤੱਕਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ।
                   ਝਾੜੀਆਂ ਵਿੱਚੋ ਪਹੀ ਬਣਾ ਕੇ,
                   ਤੁਰੇ ਸੀ ਆਪਣੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਨੂੰ ।
                   ਅੱਜ਼ ਭੀੜ੍ਹ ਹੁੰਦੀ ਏ ਕਦਮਾਂ ਵਿੱਚ,
                   ਉਹ ਰਾਵ੍ਹਾ ਰੱਖਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ ।
                   ਹਰ ਇੱਕ ਕਤਰਾ ਖੂਨ ਮੇਰੇ ਦਾ,
                   ਹਿਜ਼ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹਿਂਆਂ ਮੈ।
                   ਧੁੱਖਣਗੇ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਦੇ ਕੇ ਮੁਫ਼ਤ
                   ਸਲਾਵਾਂ ਹੱਸਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ ।
                   ਮੌਤ ਨੇ ‘ ਹਾਂ ’ ਕਰਵਾ ਲੈਣੀ
                   ਨਹੀ  ਚੱਲਣਾ ਕਿਸੇ ਬਹਾਨੇ ਨੇ,
                   ਗ਼ੌਰ ਕਰਨ ਜੋ ਕਰਕੇ ਹੇਠ
                   ਨਿਗਾਹਾਂ ਬੱਚਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ।
                 ‘ ਬੇਅੰਤ ’ ਹਿਜ਼ਰ ਦੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ
                   ਘੁੱਟ ਲਈ ਵਿੱਚ ਗਲਵੱਕੜੀ ਦੇ ,
                   ਸੁਣਿਆਂ ਦਰਦ ਲੁਕਾਉਣ ਲਈ
                   ਕਈ ਧਾਹਾਂ ਕੱਜਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ ।

                   ਬੇਅੰਤ ਬਰਾੜ ‘ ਮਣੀ ’ 

                   ਪਿੰਡ- ਫੱਤਾ ਕੇਰਾ

                  ‘ਸ੍ਰੀ ਮੁਕਤਸਰ ਸਾਹਿਬ ’ 

                   98881- 08384