ਜੰਗ ਦੇ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰਾਂ ਖੜਕਣ,
ਬੁਜ਼ਦਿਲਾਂ ਦੇ ਦਿੱਲ ਪਏ ਧੜਕਣ ।
ਸੂਰਮੇਂ ਅੱਗੇ ਹੋ (ਹੋ) ਕੇ ਲੜਦੇ,
ਡਰਪੋਕ ਦਿੱਲ ਭੱਜ ਗਏ ਨੇ ਡਰਦੇ ।
ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਹਥਿਆਰ ਜੋ ਆਇਆ,
ਉਹੀਉ ਉਸਨੇ ਆਣ ਚਲਾਇਆ ।
ਕਿਸੇ ਉਠਾਈ ਬੰਦੂਕ ਦੋ ਨਾਲੀ,
ਫੜ੍ਹੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਏ.ਕੇ ਸੰਤਾਲੀ ।
ਕਿਸੇ ਧਰਮ ਯੁਧ ਬਣਾਇਆ,
ਬਗਾਵਤ ਕਿਸੇ ਨੇ ਠਹਿਰਾਇਆ ।
ਕੋਈ ਏਥੇ ਸ਼ਹੀਦ ਕਹਾਉ,
ਕੋਈ ਗੱਦਾਰ ਬਣ ਮੈਡਲ ਪਾਊ ।
‘ਪੁੱਤ’ ਭਾਈ ਕਿਸੇ ਦਾ ਮਰਿਆ,
ਕੰਤ ਕਿਸੇ ਦਾ ਘਰ ਨਾ ਮੁੜਿਆ ।
ਕਈ ਭੈਣਾਂ ਦੇ ਵੀਰ ਨੇ ਗੁਜ਼ਰੇ,
ਕਈਆਂ ਦੇ ਸੁਹਾਗ ਨੇ ਉਝੜੇ ।
ਕੱਲ ਕਿਸੇ ਨੇ ਮੰਗਣਾ ਕਰਵਾਇਆ,
ਸੀ ਵਿਆਹ ਕਿਸੇ ਦਾ ਨੇੜੇ ਆਇਆ ।
ਬੱਚੇ, ਬੁੱਢੇ, ਜਵਾਨੀਆਂ ਰੁਲੀਆਂ,
ਮੌਤ ਨੇ ਸੁੰਝੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ।
ਲਾਸ਼ਾਂ ਦੇ ਪਏ ਢੇਰ ਨੇ ਲੱਗੇ,
ਅੱਧ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਕਈ ਪਏ ਵੱਢੇ ।
ਜ਼ਖਮੀ ਬੰਦਾ ਹਰ ਇਕ ਦਿਸਦਾ,
ਜ਼ਖਮਾਂ ਵਿੱਚੋ ਖੂਨ ਪਿਆ ਰਿਸਦਾ ।
ਏਧਰ ਹਾਏ ਹਾਏ, ਉਧਰ ਚੀਕਾਂ,
ਜ਼ਖਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਠਣ ਚੀਸਾਂ ।
ਵੈਣ ਸਿਆਪੇ ਦੋਹੀਂ ਪਾਸੇ,
ਲੁੱਕ ਗਏ ਦੂਰ ਹਨ੍ਹੇਰੇ ਹਾਸੇ ।
ਹਰ ਪਲ ਪ੍ਰਛਾਵਾਂ ਮੌਤ ਦਾ ਵਧਦਾ,
ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਦਾ ਪਿਆ ਵੇਹੜਾ ਭਰਦਾ ।
ਅੰਨ ਅਨਾਜ ਦਾ ਪੈ ਗਿਆ ਘਾਟਾ,
ਖੂਨ ਦੇ ਨਾਲੋਂ ਮਹਿੰਗਾ ਆਟਾ ।
ਕਾਣੀਂ ਵੰਡ ਦੀ ਲੜਾਈ ਏਥੇ,
ਬੇ ਈਮਾਨਾ ਕੀਤੀ ਕਮਾਈ ਏਥੇ ।
ਮੇਹਨਤੀ ਨੇ ਹੱਕ ਜਦ ਵੀ ਮੰਗੇ,
ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਲਾ ਲਏ ਧਨ ਨੂੰ ਜਿੰਦੇ ।
ਆਖਿਰ ਮੇਹਨਤੀ ਲੱਠ ਖੜਕਾਈ,
ਤਾਂ ਹੀ ਤਾਂ ਇਹ ਹੁੰਦੀ ਲੜਾਈ ।
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਚਿਰ ਹਾਲਾਤ ਇਹ ਰਹਿਣੇ,
ਉਨਾਂ ਚਿਰ ਜੰਗ ਹੁੰਦੇ ਰਹਿਣੇ ।
ਇਕ ਚੋਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਜਨਤਾ ਸਾਹ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੀ,
ਚੋਰ ਦੀ ਮਾਂ ਦਸ ਹੋਰ ਜੰਦ ਦਿੰਦੀ ।
ਚੋਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰੋ ‘ਸੁਰਿੰਦਰ’,
ਤਾਂ ਹੀ ਹੋਰ ਨਾ ਜੰਮੇ ਪੱਤੰਦਰ ।
ਲੜਾਈ ਘਰ ਦੀ ਜਾਂ ਮੈਦਾਨ ਦੀ ,
ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁਸ਼ਮਨ ਬਣਦੀ ਜਾਨ ਦੀ ।
‘ਸੁਰਿੰਦਰ’ ਅਮਨ ਦਾ ਦਿਸਦੈ ਹੁੰਦਾ,
ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਲਗਾ ਜਿੰਦਾ। .
ਬੁਜ਼ਦਿਲਾਂ ਦੇ ਦਿੱਲ ਪਏ ਧੜਕਣ ।
ਸੂਰਮੇਂ ਅੱਗੇ ਹੋ (ਹੋ) ਕੇ ਲੜਦੇ,
ਡਰਪੋਕ ਦਿੱਲ ਭੱਜ ਗਏ ਨੇ ਡਰਦੇ ।
ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਹਥਿਆਰ ਜੋ ਆਇਆ,
ਉਹੀਉ ਉਸਨੇ ਆਣ ਚਲਾਇਆ ।
ਕਿਸੇ ਉਠਾਈ ਬੰਦੂਕ ਦੋ ਨਾਲੀ,
ਫੜ੍ਹੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਏ.ਕੇ ਸੰਤਾਲੀ ।
ਕਿਸੇ ਧਰਮ ਯੁਧ ਬਣਾਇਆ,
ਬਗਾਵਤ ਕਿਸੇ ਨੇ ਠਹਿਰਾਇਆ ।
ਕੋਈ ਏਥੇ ਸ਼ਹੀਦ ਕਹਾਉ,
ਕੋਈ ਗੱਦਾਰ ਬਣ ਮੈਡਲ ਪਾਊ ।
‘ਪੁੱਤ’ ਭਾਈ ਕਿਸੇ ਦਾ ਮਰਿਆ,
ਕੰਤ ਕਿਸੇ ਦਾ ਘਰ ਨਾ ਮੁੜਿਆ ।
ਕਈ ਭੈਣਾਂ ਦੇ ਵੀਰ ਨੇ ਗੁਜ਼ਰੇ,
ਕਈਆਂ ਦੇ ਸੁਹਾਗ ਨੇ ਉਝੜੇ ।
ਕੱਲ ਕਿਸੇ ਨੇ ਮੰਗਣਾ ਕਰਵਾਇਆ,
ਸੀ ਵਿਆਹ ਕਿਸੇ ਦਾ ਨੇੜੇ ਆਇਆ ।
ਬੱਚੇ, ਬੁੱਢੇ, ਜਵਾਨੀਆਂ ਰੁਲੀਆਂ,
ਮੌਤ ਨੇ ਸੁੰਝੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ।
ਲਾਸ਼ਾਂ ਦੇ ਪਏ ਢੇਰ ਨੇ ਲੱਗੇ,
ਅੱਧ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਕਈ ਪਏ ਵੱਢੇ ।
ਜ਼ਖਮੀ ਬੰਦਾ ਹਰ ਇਕ ਦਿਸਦਾ,
ਜ਼ਖਮਾਂ ਵਿੱਚੋ ਖੂਨ ਪਿਆ ਰਿਸਦਾ ।
ਏਧਰ ਹਾਏ ਹਾਏ, ਉਧਰ ਚੀਕਾਂ,
ਜ਼ਖਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਠਣ ਚੀਸਾਂ ।
ਵੈਣ ਸਿਆਪੇ ਦੋਹੀਂ ਪਾਸੇ,
ਲੁੱਕ ਗਏ ਦੂਰ ਹਨ੍ਹੇਰੇ ਹਾਸੇ ।
ਹਰ ਪਲ ਪ੍ਰਛਾਵਾਂ ਮੌਤ ਦਾ ਵਧਦਾ,
ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਦਾ ਪਿਆ ਵੇਹੜਾ ਭਰਦਾ ।
ਅੰਨ ਅਨਾਜ ਦਾ ਪੈ ਗਿਆ ਘਾਟਾ,
ਖੂਨ ਦੇ ਨਾਲੋਂ ਮਹਿੰਗਾ ਆਟਾ ।
ਕਾਣੀਂ ਵੰਡ ਦੀ ਲੜਾਈ ਏਥੇ,
ਬੇ ਈਮਾਨਾ ਕੀਤੀ ਕਮਾਈ ਏਥੇ ।
ਮੇਹਨਤੀ ਨੇ ਹੱਕ ਜਦ ਵੀ ਮੰਗੇ,
ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਲਾ ਲਏ ਧਨ ਨੂੰ ਜਿੰਦੇ ।
ਆਖਿਰ ਮੇਹਨਤੀ ਲੱਠ ਖੜਕਾਈ,
ਤਾਂ ਹੀ ਤਾਂ ਇਹ ਹੁੰਦੀ ਲੜਾਈ ।
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਚਿਰ ਹਾਲਾਤ ਇਹ ਰਹਿਣੇ,
ਉਨਾਂ ਚਿਰ ਜੰਗ ਹੁੰਦੇ ਰਹਿਣੇ ।
ਇਕ ਚੋਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਜਨਤਾ ਸਾਹ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੀ,
ਚੋਰ ਦੀ ਮਾਂ ਦਸ ਹੋਰ ਜੰਦ ਦਿੰਦੀ ।
ਚੋਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰੋ ‘ਸੁਰਿੰਦਰ’,
ਤਾਂ ਹੀ ਹੋਰ ਨਾ ਜੰਮੇ ਪੱਤੰਦਰ ।
ਲੜਾਈ ਘਰ ਦੀ ਜਾਂ ਮੈਦਾਨ ਦੀ ,
ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁਸ਼ਮਨ ਬਣਦੀ ਜਾਨ ਦੀ ।
‘ਸੁਰਿੰਦਰ’ ਅਮਨ ਦਾ ਦਿਸਦੈ ਹੁੰਦਾ,
ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਲਗਾ ਜਿੰਦਾ। .
ਸ੍ਰ. ਸੁਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਖਾਲਸਾ"
ਮਿਉਂਦ ਕਲਾਂ,ਫਤਿਹਾਬਾਦ
ਮੋਬਾਈਲ -97287 43287,
94662 66708,
0 comments:
Speak up your mind
Tell us what you're thinking... !